Nieogarnięcie poranne

Poniedziałek

(dzień dziesiąty)

Budzik 6:47, podniosłam się 7:06. cztery minuty później byłam już ubrana, biegnę szybko do łazienki ogarnąć włosy. ZAJĘTA. No tak. Pajdzia w kuchni wstawiła już ekspres przelewowy i boska, czarna kawa sączy się powoli do dzbanka. I ten zapach, w końcu można się obudzić. Kochana P, wstała rano, mimo, że ma egzamin dopiero na 11:00. Mija 5 minut. Łazienka wciąż zajęta. 10 min - okej, podgrzeję w tym czasie wczorajszego omleta, pół-śniadanie nawet niezłe. 7:25, dobra Krzysiu, wypad z łazienki, bo bez ogarnięcia grzywki nie ruszę z make-upem, a czasu coraz mniej. Może spakuję w tym czasie rzeczy na siłkę. I coś na drugi i trzeci posiłek, w końcu w domu będę dopiero popołudniu. 7:30 łazienka się zwolniła, ale już mogę być prawie pewna, że się spóźnimy. Do pracy piechotą idziemy przynajmniej 15min. Grzywka, najszybszy make up świata, zęby, buty, juhu wyszliśmy. Na miejscu byliśmy 8:02, nie tak źle, ale chyba się przyda jakiś poranno-łazienkowy grafik.

Sms do Pajdzi “zrobisz w końcu to pranie, które odkładamy od środy?” “Pewnie, jak zdążę, jak nie, to po egzaminie” (AHA, czyli nie ma szansy, że to dziś zrobi).

W pośpiechu kupiłam pierwszy lepszy brązowy ryż, niestety okazało się, że trzeba by było go gotować 40min…. No cóż, szybka wiadomość do Krzysia “O której wracasz? Bo zżarłyśmy twój ryż”.

18:10, K. wrócił po treningu i gotuje obiad.

K: Jak ja nienawidzę wykrajać tej zjebanej żyłki ze środka kurczaka…

E: YYyy po co ją wykrajasz?

K: No a nie przeszkadza Wam ona?

E: Nie.

K: Super, to pewnie robię to z czego Basia się nabija, jak Damian przygotowuje kurczaka. O której będzie Pajda?

E: No nie wiem, zaraz, a co?

K: Bo chciałem, żeby mi brokuły ugotowała, ona robi najlepsze.


Jeszcze Wam pokażę dzieło Krzysia:

<3

Edka